1988′de yayınlanan So Far So Good So What ile grup elemanları yine değişir. Jeff Young gitara, Chuck Behler davullara alınır. Bu albümde Dave Mustaine’in eski grubu Metallica’dan arkadaşı olan Cliff Burton’a yazdığı “In My Darkest Hour” bulunmaktadır.
Ancak bu kadro da fazla dayanmaz ve gitara Marty Friedman ve bateriye Nick Menza gelir ve Rust in Peace 1990′da çıkarılır. Hem eleştirmenler hem de dinleyiciler albümü çok beğenir. “Hangar 18″ ve “Holy Wars… The Punishment Due” singlelarını barındıran bu albümden iki sene sonra Countdown To Extinction çıkar. Bu albüm de Billboard müzik listesinde 2.liğe kadar çıkar.
1994 tarihli Youthanasia albümü ile Megadeth müzikal anlamda biraz yavaşlar. Bir sene sonra cover parçalar ve yayınlanmamış şarkılardan oluşan Hidden Treasures yayınlanır. 1997 tarihli Cryptic Writings ile Megadeth yeni müzikal yolunda hem de Trust gibi bir hit çıkararak devam eder.
1998′de Nick Menza geçirdiği ameliyattan sonra gruptan ayrılır ve Jimmy DeGrasso gruba katılır. 1999 de ise Risk albümü çıkar. Bu arada gitarist Marty Friedman da grubu bırakır ve yerine Al Pitrelli girer.
2001′de grubun eski thrash metal günlerine döndüren The World Needs A Hero yayınlanır. Ancak albümün başarısına rağmen Dave Mustaine sol elinde baş gösteren karpal tünel sendromu rahatsızlığı yüzünden grubu dağıtma kararı alır.
Ancak geçirdiği tedavilerden sonra Dave Mustaine müziğe devam etme kararı alır ve yeni grup arkadaşları ilk albümün gitaristi Chris Poland, davulcu Vinnie Colaiuta ve bas gitarda Jimmy Sloas ile The System Has Failed ‘i 2004′te çıkarır. Bu arada eski Megadeth üyesi David Ellefson’la da Megadeth yüzünden mahkemelik olurlar. Gruba The System Has Failed turnesinde eşlik eden bascı James Macdonough yerine United Abominations albümünün kayıtlarından önce White Lion ve Black Label Society gibi gruplarda çalmış olan James LoMenzo gelmiştir.
2007′da yeni albümleri United Abominations yayınlanmıştır. Glen Drover 2008 yılında ailesine daha çok vakit ayırmak istediğini beyan ederek gruba veda etmiştir. Yerine Jag Panzer ve Nevermore’ da çalmış olan Chris Broderick gelmiştir.
2009′da San Marcos, Kaliforniya’da gruba ait olan Vic’s Garage’da Chris Broderick’in Megadeth ile ilk albümü olan Endgame yayınlanmıştır.
2010 yılında eski Megadeth üyesi David Ellefson, James LoMenzo’nun yerine gelmiş ve Megadeth, Rust in Peace albümü 20. yıl turnesine çıkmıştır. Aynı yıl grup Sonisphere Festival kapsamında “The Big Four” turnesine çıkmış ve Metallica, Slayer ve Anthrax ile birlikte Polonya, Çek Cumhuriyeti, Bulgaristan, Yunanistan, Romanya ve Türkiye’de stadyum konserleri vermişlerdir.
Grup 2011 yılında çıkaracakları yeni stüdyo albümlerinin isminin TH1RT3EN olacağını açıkladı.

Şimdiki üyeler
Dave Mustaine – vokal, gitar (1983–günümüz)
David Ellefson – bas gitar, yardımcı vokal (1983–2002)(2011-günümüz)
Chris Broderick – gitar, yardımcı vokal (2008–günümüz)
Shawn Drover – bateri, perküsyon (2004–günümüz)

Eski üyeler
James LoMenzo – (2006–2010)
Greg Handevidt – (1983–1984)
Gar Samuelson – (1984–1987)
Chris Poland – (1984–1987, 2004)
Mike Albert – (1984-1985)
Chuck Behler – (1987–1988)
Jeff Young – (1988–1990)
Nick Menza – (1989–1998, 2004)
Marty Friedman – (1990–2000)
Jimmy DeGrasso – (1998–2002)
Al Pitrelli – (2002–2004)
Vinnie Colaiuta – (2004)
Jimmy Sloas – (2004)
James MacDonough – (2004–2006)
Glen Drover – (2004–2008)
Kerry King

Diskografi

İlk albümü 1985′te yayınlanan Megadeth’in on üç stüdyo albümü, iki canlı albümü, beş derleme albümü, bir EP’si, on iki teklisi, sekiz video albümü ve yirmi dokuz klibi vardır.
Albümler
Killing Is My Business… and Business Is Good! (1985)
Peace Sells… but Who’s Buying? (1986)
So Far, So Good… So What! (1988)
Rust in Peace (1990)
Countdown to Extinction (1992)
Youthanasia (1994)
Cryptic Writings (1997)
Risk (1999)
The World Needs a Hero (2001)
The System Has Failed (2004)
United Abominations (2007)
Endgame (2009)
TH1RT3EN (2011)

                          

İlk zamanlar (1981)
Anthrax 1981 yılında Scott Ian ve Dan Lilker adında iki gitarist tarafından kuruldu. Grubun adını biyoloji ders kitaplarında anlatılan bir hastalıktan aldılar, çünkü telaffuzu onlara yeterince kötü gelmişti. John Connelly de onlarla beraber çaldı fakat hiçbir zaman grubun bir üyesi olmadı. John Connelly grup ile beraber bir çok şova katıldı fakat sonunda Dan Lilker ile birlikte 1984′te Nuclear Assault grubunu kurarak ayrıldı. Anthrax’ın ilk kadrosunda bateride Dave Weiss, basta ise Kenny Kushner de bulunuyordu. Kushner, grubun gereksinimlerini karşılayamayacağını düşünerek ayrıldı ve yerine Paul Kahn katıldı. Paul Kahn da fazla kalamadı. Onun yerine Dan Lilker bas gitarı üstlendi ve Greg Walls gruba lead gitarist olarak katıldı. Geçici olarak vokalistlik yapan, Scot Ian’ın 14 yaşındaki kardeşi Jason Rosenfeld’in yerine de vokale Neil Turbin geçti. Bir süre sonra da Weiss’in yerine Greg D’Angelo geldi.

Neil Turbin dönemi (1982-1984)
Neil Turbin, gruba 1982 Ağustos’unda katıldı ve iki hafta sonra 12 Eylül 1982′de Great Gildersleeves’da çaldılar. Bu kadro ile Temmuz 1982′de NWOBHM soundunda bir demo kaydettiler. 1983′ün yazında Greg Walls ayrıldı. Yerine Bob Berry dahil oldu. Berry kısa bir süre sonra ayrıldı ve yerine New Jersey’li thrash grubu Overkill’den Dan Spitz geldi. Spitz ile beraber ikinci bir demo kaydedildi. Eylül’de Charlie Benante, Greg D’Angelo ile yer değiştirdi. Bu kadro ile “Soldiers of Metal” 7″ teklisi Manowar’dan Ross the Boss yapımcılığında piyasaya çıktı. Bu tekli grubun Megaforce Records ile bir anlaşma yapmasını sağladı. 1983′ün sonlarına doğru ilk albümleri “Fistfull of Metal”‘i kaydettiler. Ultra hızlı rifflerle dolu thrash ve speed metal arası soundları büyük ilgi gördü. Grubun şarkı sözleri de şeytan, cadı gibi abuk subuk uçuk temalar yerine günlük hayatın problemlerinden oluşuyordu. Ocak 1984′te piyasaya sürüldü ve bunu bir Amerika turu takip etti. Bu tur sırasında Danny Lilker ve diğer grup elemanları arasında bazı gerginlikler oluşmaya başladı. Sonrasında ayrıldı ve John Connelly ile birlikte Nuclear Assault’u kursu. Greg D’Angelo da 1984′te White Lion’a katıldı.

Joey Belladonna dönemi (1985-1992)
Charlie Benante’nin yeğeni Frank Bello, Lilker’ın yerine bas gitarist olarak gruba dahil oldu. Kısa bir süre sonra, 1984 Ağustos’unun sonlarına doğru Neil Turbin, hayran kitlesine karşı gösterdiği ukala tutum yüzünden gruptan kovuldu. Matt Fallon (Skid Row’un Sebastian Bach’tan önceki vokalisti) geçici olarak vokali üstlendi.
Bir şans eseri, (müzik firmalarıyla aynı adı taşıyan) Megaforce grubunun vokalisti Joey Belladonna ile tanıştılar ve zar zor kadrolarına dahil ettiler. Joey Belladonna, 27 Şubat 1985′te grupla beraber ilk konserine çıktı ve Armed and Dangerous” adlı EP’yi kaydettiler. Bu EP Island Records’un oldukça dikkatini çekti ve grup Megaforce’u bırakıp bu şirkete geçti. Aynı yıl Anthrax’ın yeni albümü “Spreading the Disease” piyasaya çıktı ve bunu Amerika ve Avrupa turu izledi. Takip eden albüm “Among the Living”, 1986′da kaydedildi ve Ocak 1987′de piyasaya çıktı. Albüm Anthrax için büyük bir sıçrama oldu. Çünkü parçalar sadece müzikal anlamda değil, şarkıların temaları olarak ta hayli şaşırtıcıydı. “Among The Living” şarkısı Stephen King’in The Stand kitabından, “I am the Law” parçası Judge Dredd adında bir çizgi roman karakterinden, “Efilnikufesin N.F.L” parçası ise Blues Brothers lideri John Belushi’nin aşırı dozdan ölümünden esinlenmişti. “Indians” ve “Caught in a Mosh” bugün hala Anthrax’ın klasikleri arasında anılır. Aynı zamanda bu albüm, albümün çıkışından altı ay kadar önce hayatını kaybeden eski Metallica basçısı Cliff Burton’a adanmıştır. Bu başarılı albümden sonra Metallica ve Metal Church ile bir Avrupa turnesine çıktılar.
12 Eylül 1988 tarihinde “State of Euphoria” albümü çıktı. Albümde Anthrax’ın “Make Me Laugh”, “Schism”, “Antisocial”, “Now It’s Dark” gibi en sevilen parçaları bulunuyordu. Orjinali bir Fransız heavy metal grubu Trust’a ait olan “Antisocial” şarkısı MTV’nin rotasyonuna girmiş ve devamlı çalınmaktaydı. 1989’un sonlarında yeni albümleri “Persistence Of Time” için çalışmaya başladılar. Albüm 1990’da çıktı. Albümün soundu önceki Anthrax albümlerine göre daha ciddi ve olgundu.

John Bush dönemi (1992-2004)
1991′de “Attack of the Killer B’s” EP’si kaydedildi. EP’de “I’m the Man”‘in yeni bir versiyonu ve “Bring the Noise” coveri da bulunuyordu. Vokalde Scott Ian bulunmaktaydı. Kısa bir süre sonra Joey Belladonna, Anthrax’a olan ilgisini kaybettiği gerekçesiyle gruptan çıkarıldı. Gruba henüz dağılmış olan Armored Saint grubundan John Bush dahil edildi. Bush on yıl önce Metallica tarafından kendilerine katılması için davet edilmiş fakat o Armored Saint’de kalmayı tercih etmişti. Bu sırada grup Island Records ile yollarını ayırdı ve Elektra Records ile anlaşarak 1993′te “Sound of White Noise” albümünü piyasaya sürdü. Albümde eski thrash metal soundu ile yeni grunge akımı etkileri hissedilmekteydi. Buna rağmen albüm oldukça pozitif eleştiriler aldı. Albüm listeler en üstten giren Anthrax albümü oldu. Billboard 200 listesine 7. sıradan girdi.
“Sound of White Noise” ile “Stomp 442″ arasındaki dönemde gitarist Dan Spitz gruptan ayrıldı. 1995′te grup “Stomp 442″‘yi piyasaya sürdü. Spitz’in ayrılmasından dolayı lead gitarda bazı şarkılarda Paul Crook ve bazı şarkılarda ise Pantera’dan Dimebag Darrell vardı. Stomp 442, aslında iyi bir albüm olmasına rağmen Elektra’nın ilgisizliği ve promosyon yetersizlikleri yüzünden istenilen başarıyı sağlayamadı ve Anthrax Elektra ile olan anlaşmasını sona erdirdi. Öte yandan Stomp 442, kapağında geleneksel Anthrax logosu olmayan ilk albümdür. Anthrax, bağımsız bir şirket olan Ignition Records ile anlaştı ve 1998′te “Volume 8: The Threat Is Real” albümünü çıkardı. Bir önceki albümde olduğu gibi lead gitarlar Crook ve Darrel tarafından paylaşılmıştı. Aynı zamanda Phil Anselmo da konuk sanatçı olarak katkıda bulundu. Fakat ne yazık ki albümün çıkışından hemen sonra yapımcı şirket iflas etti ve kapandı. Albümü piyasada bulmak oldukça zordu. Bu da albümün başarısını engelledi. Tekrar toparlanan grup Beyond Records ile anlaşarak greatest hits albümü “Return of the Killer A’s”‘i çıkardı.
2001′de Amerika Birleşik Devletleri’nde “şarbon saldırıları” sırasındaweb sitelerinin içeriğini değiştirerek, halkın kolay bir şekilde web tarayıcılarının adres satırına anthrax.com yazarak, hastalık ile ilgili bilgi alabilmelerini sağladılar.
2001′de yeni gitarist Rob Caggiano gruba katıldı ve iki yıl sonra 9. stüdyo albümleri olan “We’ve Come for You All”‘u Sanctuary Records etiketi ile piyasaya sürdüler.
2004 yılının başında tekrar stüdyoya girerek “The Greater of Two Evils” için çalışmaya başladılar. Albümün içeriği grubun erken dönemdeki çalışmalarının şu andaki kadrosu ile stüdyoda canlı olarak kaydedilmesiyle oluşturulmuştu. Albümden kısa bir süre sonra basçı Frank Bello, Helmet grubuna katılacağı için gruptan ayrılacağını açıkladı ve yerine turlarda çalmak üzere Fates Warning ve Armored Saints üyesi Joey Vera katıldı.

Among the Living birleşmesi (2005-2007)
1 Nisan 2005′te grup Scott Ian, Charlie Benante, Dan Spitz, Joey Belladonna ve Frank Bello’dan oluşan “Among the Living” kadrosunun tekrar biraraya geldiğini açıkladı. Bu kadro ile bir turneye çıktılar. Turne sonunda herkes bu kadrodan yeni bir albüm bekliyordu. Fakat 24 Ocak 2007′de Scott Ian Blabbermouth.net’e bir mesaj yolladı,
Sonunda çalışmaya dönüyoruz. Şikago’ya çalışmaya ve kayıt yapmaya gidiyoruz. [...] Bir sorun var… vokalist yok. Biz bu tur sırasında teklifimizi yaptık ve doğrudan destek olduk fakat Joey [Belladonna] daha fazla devam etmek istemediğini belirtti. Birleşme bitti. Bu işi yapmaya çalıştık fakat sanırım bir problem var. [...] Biz denedik ve sonunda Joey kararını verdi.
Bu duyurudan sonra John Bush’un dönüşüyle ilgili spekülasyonlar başladı. 7 Şubat’ta Bush, Anthrax’a tekrar dönmeye hazır olmadığını açıkladı. Mayıs 2007′de Scott Ian, Anthrax’ta kim şarkı söyleyecekse Haziran sonuna kadar belli olacak dedi fakat Aralık ayına kadar belli olmadı.

Dan Nelson dönemi (2007-2009)
10 Aralık 2007′de grubun yeni vokalisti duyuruldu. Yeni vokalist Dan Nelson oldu. Aynı sıralarda Rob Caggiano’nun da tekrar lead gitarist olarak döndüğü duyuruldu.
28 Mayıs 2008′de Anthrax 19 aydan beri ilk şovuna Şikago’da The Double Door’da çıktı. 17 Ağustos 2008′de Güney Kore’de ilk kez çaldılar. 22 Aralık 2008′de aylık Food Coma köşesinde Scott Ian, yeni albüm için 4 Kasım’dan beri stüdyoda olduklarını açıkladı.
7 Mart 2009′da Anthrax Iron Maiden’ın ön grubu olarak kariylerinde ilk defa Bogota, Kolombiya’da çaldı. 21 Temmuz 2009′da menajer Izvor Zivkovic, Dan Nelson’un sağlık sorunları sebebiyle gruptan ayrıldığını açıkladı.

John Bush ile yeniden birleşme (2009-2010)
3 Eylül 2009′da John Bush’un Japonya’daki Loud Park ’09 festivalinde Anthrax’la beraber olacağı açıklandı. Avusturalya’da Soundwave 2010 festivalinde de vokallerde John Bush vardı. Anthrax büyük dörtlünün (Metallica, Megadeth ve Slayer) bir parçası olarak Sonisphere 2010 festivaline katılacağını açıkladı. Bu dört büyük grubun ilk kez aynı sahneyi paylaşması anlamına geliyordu.

Joey Belladonna ile yeniden birleşme (2010-günümüze)
Joey Belladonna’nın yaz 2010 gösterileri ve yeni albüm için gruba geri döndüğü belirtildi.
Anthrax, 16 Haziran 2010′da Metallica, Megadeth ve Slayer ile varşova, Polonya’daki Bemowo Havaalanında sahneye çıktı. Bu Sonisphere festivalinin ilk konseriydi. Bu konseri 22 Haziran 2010′da Sofya, Bulgaristan takip etti. Sofya konseri sinemalarda HD olarak canlı yayınlandı. Grup 26 Haziran’da Bükreş, Romanya’da ve 27 Haziran 2010′da da İstanbul, Türkiye’de sahneye çıktı.

Şimdiki üyeler
Scott Ian – ritim gitar, geri vokal (1981–günümüze)
Charlie Benante – davul, perküsyon (1983–günümüze)
Joey Belladonna – vokal (1984–1992, 2005–2007, 2010–günümüze)
Frank Bello – bas gitar, geri vokal (1984–2004, 2005–günümüze)
Rob Caggiano – lead gitar (2001–2005, 2007–günümüze)

Önceki üyeler

Vokaller
John Connelly (1981)
Dirk Kennedy (1981)
Jason Rosenfeld (1981–1982)
Neil Turbin (1982–1984)
Matt Fallon (1984)
John Bush (1992–2005, 2009–2010)
Dan Nelson (2007–2009)

Davulcular
Dave Weiss (1981)
Greg D’Angelo (1981–1983)

Lead gitaristler
Danny Lilker (1981)
Greg Walls (1981–1983)
Bob Berry (1983)
Dan Spitz (1983–1995, 2005–2007)
Paul Crook (1995–2001)
Dave “The Snake” Sabo (2000)

Bas gitar
Kenny Kushner (1981)
Paul Kahn (1981)
Danny Lilker (1981–1984)
Joey Vera (2004–2005)

Discography

Fistful of Metal (1984)
Spreading the Disease (1985)
Among the Living (1987)
State of Euphoria (1988)
Persistence of Time (1990)
Sound of White Noise (1993)
Stomp 442 (1995)
Volume 8: The Threat Is Real (1998)
We’ve Come for You All (2003)
Worship Music (TBA)

                          

Kuruluş dönemi (1981-1983)
Topluluk; 1981 yılı Ekim ayında Lars Ulrich ve James Hetfield ilk kez tanıştıktan beş ay sonra resmi olarak kurulmuştur. 1982 yılının başlarında Ron McGovney ve Dave Mustaine’nin gruba katılmasıyla oluşan ilk sahne kadrosuyla, ilk performanslarını Anaheim (California)’da Radio City’de 14 Mart 1982’de sahnelemişlerdir. İlk başlarda istediği başarıyı yakalayamayan grup, ayrıca solo gitaristleri Dave Mustaine’in alkol ve şiddet problemleri ile uğraşmaktadır. Kendi başlarına albüm yayınlayacak kadar finansmanları ve pek fazla şarkıları olmadığından bir toplama albüme şarkı vermeye karar verirler. Ellerindeki tam olarak hazırlanmış tek şarkı olan “Hit the Lights”‘ı Metal Massacre albümüne sokmayı başarırlar. Bu şarkı ile olumlu tepkiler alan Metallica, ilk demoları ve bas gitaristleri Ron McGovney’in grupla son kaydı olan Power Metal ‘i 1982 yılında yayınladılar. Ron’un özellikle Ulrich ve Mustaine ile aralarındaki anlaşmazlık, şarkıların yaratım sürecinde neredeyse hiç katkısı olmayışı ve grup üyelerinden grubun bir elemanı olarak istediği saygıyı görememesi, 12 Aralık 1982′de ayrılmasına neden olmuştur. Bu sıralarda James ve Lars “Whiskey A Go Go” adlı mekanda grup Trauma’yı izledi. İki arkadaş mekanda eğlencelerine devam ederken sahneden bir ses duydular, bunu ikiside en başta solo gitar olarak düşünmüşlerdi ancak arkalarını döndüklerinde bunun wah-wah pedalı kullanan bir bas gitarist olduğunu farkettiler. James Hetfield olayı, Tam arkamızdan vahşi bir solo gelmişti, arkamızı döndüğümüz zaman bunun o olduğunu gördük, uzun kızıl saçlarıyla sadece işini yapıyor ve çevrede sanki kimse yokmuşçasına, tek başına odasında çalıyormuşçasına sakin ve bir o kadar harika çalan birisi vardı diye özetliyor. Grubun genç basçısı Cliff Burton’a kendilerine katılması için teklif götüren grup, Cliff’in Bir grup için şehir değiştiremem serzenişine karşı, grubu onun şehrine taşımaya karar verdi ve Cliff Burton’u ikna ederek kadrosuna aldı. Bu ekiple bir demo yayınlayan grup kendini metal müzik çevrelerinde iyiden iyiye belli etmeye başlamıştı. Ancak, Dave Mustaine’in alkol, şiddet ve uyuşturucu problemleri grubu çok rahatsız ediyordu ve bu yüzden gruptan çıkarılmasına karar verildi. Dave’in çıktığı aynı gün Exodus grubunun kurucularından Kirk Hammett gruba solo gitarist olarak katıldı.

Kill ‘Em All (1983)
Ana madde: Kill ‘Em All
Metallica, ilk stüdyo albümleri olan Kill ‘Em All’u 1983′te çıkarttı. Aslında albümün adının Metal Up Your Ass: Easters Cancelled, Bodys Been Found olması planlanıyordu fakat grup ve şirket o zamanlar albüm isminin alacağı negatif tepkiden çekindi. Şirketin baskılarından dolayı isim değiştirilmek zorunda kaldı. Basçı Cliff Burton da şirketi kastederek Kill ‘Em All adını önerdi ve grup tarafından hemen kabul edildi. Albüm 10 şarkı içeriyordu ve bu şarkılar arasında Dave Mustaine’in de katkıda bulunduğu besteler vardı. Albümün en belirgin tarafları Hetfield’ın çiğ vokali ve grup elemanların yapmak istedikleri müzik ve yaşlarını çok güzel yansıttıkları şarkıları olmuştur. Bu albümden “Seek & Destroy” ve “The Four Horsemen” birçok konserlerinde yer bulmuştur. Ayrıca Cliff Burton’ın bas solosu “(Anesthesia) Pulling Teeth” de bu albümde yer almaktadır. Albüm çok büyük bir satış başarısı getirmese de Metallica adının yeterince duyulmasını sağlamıştır. Grup belirli bir hayran kitlesi topladıktan sonra ikinci albümün geleceğini duyurmuştur.

Ride the Lightning (1984)
Ana madde: Ride the Lightning
Grup ikinci albüm Ride the Lightning ‘i kaydetmek için 1984 yılında Danimarka’daki Sweet Silence stüdyolarına gider. Bir hafta süren kayıtlar sonucunda Flemming Rasmussen prodüktörlüğünde Ride the Lightning raflardaki yerini alır. Yeni albüm ile grup Avrupa’da turnelere çıkmaya ve imza dağıtmaya başlar. Albümün açılış parçası “Fight Fire with Fire”‘ın başındaki akustik kısım dinleyen herkesin kısa bir şok geçirmesine, Metallica’nın aniden tarz değiştirdiğini düşünmelerine sebep olmuş ama şarkının sert ve hızlı devamı bu kanıyı yoketmiştir. Albümde Hetfield’ın sesini yüksek derecede geliştirmeside gözden kaçmamıştı. Albümdeki “Creeping Death”, konserlerin vazgeçilmez parçası ve grubun canlı biçimde çaldığı en iyi parçalardan biri oldu. Yine albümde bulunan “Fade to Black” isimli şarkı çıktığı ilk günden beri grubun en çok sevilen şarkılarındandır. Ride the Lightning ‘in çıkışından sonra grup pek çok dergilerden “Yılın Metal Grubu” ödülü aldı. Artık Metallica çığ gibi büyüyordu ve adını tüm Dünya’ya duyurmak için adım adım ileriyordu.

Master of Puppets (1984-1986)
Ana madde: Master of Puppets
1984 yılında Metallica’yı izleyen Elektra Records’tan Michael Alago ve ‘Q-Prime Menajerlik’ten Cliff Burnstein grubun performansından çok etkilenir ve kontrat imzalanır. Böylece grup İngiltere’de de büyük başarıya ulaşır. Artık büyük bir şirketle de anlaşmış olan grup 3. stüdyo albümlerini çıkartmak için hazırlanmaya başlar. Ride the Lightning ‘in büyük başarısından sonra herkes gruptan çok iyi bir albüm bekliyordu ve Metallica beklentileri karşılayan 3. stüdyo albümleri Master of Puppets ‘ı 1986 yılında piyasaya sürdü. Çıktığı andan itibaren büyük başarı ve eleştirmenlerden çok yüksek notlar toplayan albüm, hiçbir reklam kampanyası olmadan milyonlar sattı, Billboard 200′de 29. sıraya kadar yükseldi. Albümün açılış parçası olan “Battery” yine “Fight Fire with Fire” gibi yavaş girişi, devamında gelen hızlı ve sert riffleriyle dikkat çekerken, albüme adını veren “Master of Puppets” ise küresel bir sorun olan uyuşturucuya dikkat çekmektedir ve grubun en iyi şarkılarından birisi olarak kabul edilmektedir. İsmini basçı Cliff Burton’ın astronomiye ilgisi sebebiyle bir takımyıldızdan alan albümün tek enstrümental parçası “Orion” ise grubun yaptığı en iyi parçalardan ve tüm zamanların en iyi ensturmental şarkılarından birisi olarak görülmektedir. Pek çok eleştirmen tarafından en iyi ve sert metal albümlerinden biri olarak gösterilen Master of Puppets Metallica için bir çağın bitişi ve yeni bir çağın başlangıcı olacaktır.

Cliff Burton’ın Ölümü ve Garage Days Re-Revisited (1986-1987)

27 Eylül 1986′da Damage Inc. turunun Avrupa ayağı sırasında grup üyeleri kendi aralarında yatacakları yerleri seçmek için kart çekerler. Cliff Burton , Kirk Hammett’ın yerinde yatmaya hak kazanır. Gece ise küçük bir Danimarka kasabası olan Ljungby yakınında tur otobüsleri yoldaki buzlanma sebebiyle şarampole yuvarlanırlar. Kazayı James Hetfield, Lars Ulrich ve Kirk Hammett ufak sıyrıklarla atlatırken uğruna grubun şehir bile değiştirdiği yetenekli basçı Cliff Burton camdan fırlayarak otobüsün altında kalmış, henüz 24 yaşındayken hayata gözlerini yummuştur. Otobüs, çekicinin halatının kopması sonucu kaldırılırken tekrar düşmüştür. Bu ikinci düşüş sırasında Cliff’in henüz hayatta olup olmadığı bilinmemektedir. Cenaze töreninde Master of Puppets albümünden Cliff ile bütünleşen “Orion” adlı parça çalınmış, parça 2006 Rock am Ring festivalinde Master of Puppets ‘ın 20. yılı için tüm albüm baştan sona çalınana kadar hiç tam uzunluğuyla çalınmamıştır. Kendi isteği üzerine Cliff’in külleri Bay Area’da değişik yerlere savruldu. Kendi deyişleriyle Metallica’yı Metallica yapan 3,5 yıllık basçılarının ölümünden çok etkilenen grup üyeleri, grubu dağıtmayı düşündüler fakat eğer yaşasaydı Cliff’in bunu istemeyeceğini hatırlayarak ve Cliff Burton’ın ailesinin isteği üzerine devam etme kararı aldılar.
Yeni bas gitarist seçmelerine Hammett’ın çocukluk arkadaşı ve Primus grubunun basçısı Les Claypool, Prong grubundan Troy Gregory, Flotsam and Jetsam kurucularından Jason Newsted ve yaklaşık 40 kişi katıldı. Metallica’nın tüm şarkılarını ezberleyen Newsted; Hetfield, Ulrich, ve Hammett tarafndan grubun yeni bas gitaristi olarak seçildi. 1987 yılının başlarında grup turneyi bitirip stüdyoya girerek sadece coverlerdan oluşan ve Jason’ın grupla ilk kayıt tecrübesi olan The $5.98 E.P.: Garage Days Re-Revisited isimli EP’yi yayınladı. Aynı yıl, Burton’a adanmış, hayranlar tarafından çekilen videolar, gösterilmemiş televizyon şovları, bas soloları, kişisel fotoğraflar ve konser görüntülerinden oluşan Cliff ‘Em All’u piyasaya sürüldü.

…And Justice for All (1988-1990)

Bas gitarist olarak Jason Newsted’i kadroya katan Metallica, Cliff Burton olmadan ilk ve 4. stüdyo albümleri olan …And Justice for All albümünü 1988 yılında piyasaya sürdü. Oldukça sert ve hareketli olan, içinde kimi progresif öğeleri bulunduran albüm muazzam bir başarı yakaladı ve Billboard 200′de 6. sıraya kadar yükselerek grubu ilk defa ilk 10′a sokmayı başardı. Fakat albümde hiç bas gitarın sesinin duyulmaması sebebiyle kimi sert eleştiriler aldı. Ekip elemanlarının Jason’ı ilk yıllarda dışlamaları ve onun müzik bakış açısını, müziksel fikirlerini gözardı edişleri, albümün 3′lü arasında bir yetenek şovuna dönüşmesi bunda en büyük etkendi. Albümde bas gitar vardı, ancak sesi çok kısılmıştı, ancak katmanlarına inildiğinde farkedilebiliyordu, bir nedeni de albümdeki bas gitarın önceki albümlerden daha sık bir şekilde ritim gitarı takibinin arttırılması olmuştu. Daha önce grubun ilk günden beri desteklemediği video klip çekme politikasını da sona erdirerek eski bir depoda bir savaşın ve savaşın insanlara getirdikleri üzerine yazılmış, albümün 4. şarkısı “One”‘a klip çekti. Eski bir depoda, Johnny Got His Gun adlı filmden bazı sahnelerle harmanlanmış klip grubun ilk video klibi olması sebebiyle büyük ilgi gördü. Büyük başarı yakalayan albüm sonrasında grup 2 yıl sürecek olan Damaged Justice turnesine çıktı. Artık kendi başlarına arena turlarına çıkmaya başlayan grup başarılı performanslarıyla hayranlarından tam not aldı. One adlı şarkıyla Grammy Ödülleri’ne En iyi Hard Rock/Metal Performansı kategorisinde aday olan grup ödülü Jethro Tull’e kaptırınca o yılkı albüme Grammy Ödülünü Kaybeden Albüm ibaresini ekletti.

Metallica (The Black Album) (1990-1993)

Çok satan bir albüm ve başarılı geçen bir turneden sonra yeni bir albüm kaydetmek için North Hollywood’daki One On One stüdyolarına giren Metallica Bon Jovi, The Cult, Mötley Crüe ve Nirvana gibi başarılı grupların prodüktörlüğünü yapmış olan Bob Rock ile anlaştı. Daha önceki 4 albümü istedikleri gibi yapan James Hetfield ve Lars Ulrich, yeni bir prodüktörle çalışmaya alışırken, Cliff Burton’ın yerine gelen basçı Jason Newsted ise hâlâ grupta dışlanan eleman gibi duruyordu. Yaklaşık 1 yıl süren kayıt ve beste süreci sonunda albüm 1991 yılında piyasaya çıktı. New York’taki Madison Square Garden’da, o zamana kadarki en büyük dinleti partisini veren Metallica artık dünyanın en büyük grupları arasındaki yerini almıştı. Black Album, Metallica’nın çıkarttığı en yüksek ticari başarıya sahip albüm olarak bilindi ve birçok yeni hayran kazanmasını sağladı. Çıktığı geceden itibaren sansasyonlara neden olan albümün bir adı yoktu. Sade, siyah bir kapağı olan albümün üstünde sadece Metallica yazıyordu ve dikkatli bakıldığında görülebilen bir yılan silüetine sahipti. Eskisinden farklı bir tarzda olan albüm, grubun yavaş yavaş thrash metalden uzaklaştığının göstergesiydi. “Enter Sandman” ile Grammy alan grup, o sene albüm çıkartmadıkları için Jethro Tull’e teşekkür etmeyi de unutmadı. Metallica önce Wherever We May Roam adıyla başlayan, ikinci ayağında Guns N’ Roses ile birleşen ve Nowhere Else to Roam adıyla son bulan konser dizisine başladı. Nowhere Else to Roam turnesi kapsamında İnönü Stadyumu’nda Türk hayranlarına muhteşem bir konser yaşatan Metallica artık yeni albüm için stüdyoya girmeye hazırdı.

Load (1996)
3 yıl süren uzun turneden sonra Metallica, altıncı albümlerini kaydetmek için stüdyoya girdi. Yaklaşık 1 yıl süren beste ve kayıt aşamasından sonra grubun 6. stüdyo albümü Load Billboard 200 listesine 1 numaradan giriş yaparak raflardaki yerini aldı. Albümün kapak çalışması Andres Serrano tarafından yapıldı. Ressamın meni ve kanını 2 cam plaka arasına koyarak ortaya çıkardığı kapak çalışması fanlar tarafından beğenilmedi. Önceki 5 albümden tamemen farklı tarzlarda şarkılar içeren Load fanlar tarafından çok eleştirildi, müzik yazarlarının bir kısmı albümü beğenirken bir kısmı ise “Metallica davayı sattı” diyerek grubu lekelemeye çalıştı. Albüm, hard rock ve heavy metal’in karışımına sahip senkronik bir eserdi ve zamanla en iyi hard rock albümlerinden birisi kabul edilerek severek dinlendi. Grup elemanlarının saçlarını kısacık kestirip alternatif rock festivali Lollapalooza’da headliner olarak sahne alması ise öte yandan pek çok hayranın tepkisini çekti.

Reload (1997)

Load albüm kayıtları sırasında çok fazla şarkı kaydeden grup, kalan şarkıların üstünde biraz daha çalışarak sonraki yıl ReLoad adıyla bir albüm daha piyasaya sürdü. Yapılan açıklamada Load ve ReLoad ‘ın aynı yıl çıkmasını planladığını söyleyen grup bazı aksaklıklar ve Bob Rock’ın ticari düşüncesinin etkisiyle bir sene geç çıkarılmıştı. Load ‘dan biraz daha sert olan albüm Billboard 200 listesinde 1, Kanada listelerine ise 2 numaradan giriş yaptı. Reload ‘ın en ilgi çeken parçalarından biri “The Unforgiven II” oldu. İlk “Unforgiven” gibi bir ballad olan şarkı, klibiyle dikkat çekti. Kasım 1997′de albüm promosyonu için Amerikan NBC kanalında yayınlanan Saturday Night Live programında sahne alan grup “Fuel” ve Marianne Faithfull ile “The Memory Remains” parçalarını çaldı.

Garage Inc. (1998)

1998′e gelindiğinde Metallica cover şarkılardan oluşan Garage Inc. albümünü yayınladı. İlk CD tamamı yeni kaydedilmiş Diamond Head, Killing Joke, The Misfits, Thin Lizzy, Mercyful Fate, Motörhead, Black Sabbath ve birçok eski efsane grupların coverlarını içeriyodu. İkinci CD’de ise grubun 1987′de kaydettiği The $5.98 E.P.: Garage Days Re-Revisited adlı demo vardı. Koleksiyoncular tarafından beğeniyle karşılanan albüm Billboard listelerine 2 numaradan girdi.

S&M(1999-2001)

21-22 Nisan 1999 tarihlerinde daha önce “Nothing Else Matters”‘ın düzenlemesini de yapmış olan Michael Kamen şefliğindeki San Francisco Senfoni Orkestrası ile birlikte konser veren Metallica, bunları S&M adı altında piyasaya sürdü. Konserler için özel olarak bestelenen “No Leaf Clover” ve “−Human” adlı şarkılar büyük ilgi gördü. “The Call of Ktulu” şarkısının S&M performansı ise 2001 yılında Grammy Ödülü kazandı.

Napster Davası
Mission: Impossible II adlı film için yaptıkları soundtrack “I Disappear” piyasaya sürülmeden paylaşım programı Napster yoluyla internete düşünce grup program yapımcısı ve kullanıcılarına karşı dava açtı. Bir internet takip ekibiyle anlaşan grup sadece 3 günde şarkıyı yaklaşık 300 bin kişinin indirdiğini tespit etti. Şarkıyı indirenleri hesapları kapatıldı, site ise ceza aldı. Hayranları tarafından neden böyle bir şey yaptıkları anlaşılmayan ve paragöz olmakla suçlanan grup çok eleştirildi.

Newsted’in ayrılışı
Yeni bir albüm kaydetmek için stüdyoya girmeye hazırlanan grup; Ocak 2001′de basçı Jason Newsted’ın kişisel ve özel problemleri yüzünden, sevdiği müziği yaparken kendine verdiği fiziksel hasarı sebep göstererek gruptan ayrıldığı açıklaması ile sarsıldı. Asıl sebep ise James Hetfield’ın kimsenin bir yan projede bulunmasını istememesiydi, çünkü ona göre her yan proje grubun gücünü sarsıyordu.

St. Anger (2003)

Nisan ayında ise film yapımcıları Joe Berlinger ve Bruce Sinofsky, gruba yeni albümlerinin yapım aşamasını filme çekme fikriyle geldi. 2 yılda 1000 saatten fazla çekim yaptılar fakat Temmuz ayında albüm kayıtları başlamadan önce Hetfield alkol ve diğer sebepler yüzünden rehabilitasyon merkezine yattı, tüm kayıtlar Hetfield Aralık’ta dönene kadar askıya alındı. Ancak sonrasında ise James, tedavi sebebiyle en geç saat 16:00′a kadar çalışabiliyordu, geri kalan zamanı ise ailesinin yanında geçiriyordu.
Metallica, Jason’ın ayrılmasıyla iyice kötüye giden aralarındaki iletişimi düzeltmesi için terapist ve performans koçu Phil Towle’u işe aldı. Albüm kayıtları sırasında kalıcı bir basçıları olmadığından bas gitarı, aynı zamanda prodüktörleri olan Bob Rock çaldı. Zorlu geçen kayıtlar sonrasında grup kalıcı bir basçı bulmak için seçmelere başladı. Pek çok başarılı ismin arasından parmaklarıyla çalması, tarzı ve yeteneği sayesinde öne çıkan Robert Trujillo gruba dahil oldu fakat kayıtlar bittiğinden albüme katkıda bulunamadı. 2003 yılının haziran ayında Metallica’nın 8. stüdyo albümü St.Anger raflardaki yerini aldı. Diğer tüm albümlerden çok farklı bir tarzı olan St. Anger hiç gitar solosu içermemesi, Ulrich’in bateri soundu ve James’in vokalleri sebebiyle kötü yönde çok eleştiri aldı fakat grup elemanları St.Anger’ı bitirdikleri için mutluydular çünkü onlara göre bu kendilerini toparlamaları için yapmaları gereken birşeydi.
2004 yılında St.Anger ‘ın yapım aşamasını ve grubun içinde yaşadığı sorunları anlatan film Some Kind of Monster vizyona girdi. Film grubun en doğal ve içten hâlini barındırdığından fanlar tarafından çok sevildi ve önemli festivallerde ödüller kazandı.

Death Magnetic (2008)

Grup 2005 yılı sonunda 15 yıldan uzun süredir prodüktörleri olan Bob Rock ile yollarını ayırdı ve yeni albüm için Red Hot Chili Peppers, Slayer, AC/DC gibi birçok önemli isimlerle çalışmış olan Rick Rubin’le çalışmaya karar verdi. Ardından yeni albümleri için Elektra Records ile olan anlaşmalarına son verip Warner Bros. Records ile anlaştılar.
Metallica, yeni albümle birlikte Master of Puppets ve öncesi sounduna dönmeyi planlamışlar ve röportajlarda hayranlarına ikinci bir St. Anger faciasını yaşatmayacaklarını dolaylı yoldan söylemişdirler. Öte yandan grubun bateristi Lars Ulrich verdiği röportajlarda St. Anger albümünün eğlenceli olduğunu, dibe vurmuş bir grubun ayaklarını yere vuruşunu ifade ettiğini ve bu nedenle de verdikleri en samimi albüm olduğunu belirtmiştir. Grubun ritim gitaristi ve vokalisti James Hetfield ise son verdiği röportajlarda yeni prodüktörleri Rick Rubbin’in tenkidiyle Master of Puppets tarzı bir albüm istediklerini, bunun her ne kadar imkânsız olmasa da zor olduğunu açıkladı fakat yeni albümün St. Anger ‘dan farklı olacağının altını çizen Hetfield, Master of Puppets kalitesinde bir albüm hazırlıklarında olduklarını belirtti. Hetfield’ın verdiği röportajlarda bu albümün melodik soundunun da olacağı belirtilmekteydi.
Grup, yeni albüm Death Magnetic çıkmadan önce www.missionmetallica.com adlı bir site kurarak hayranlarının albüm çıkmadan bazı riffleri dinlemesine, stüdyodan fotoğrafları görmesine olanak sağladı. Albüm 12 Eylül 2008′de piyasaya çıktı.
Metallica;81′i Kuzey Amerika,73′ü Avrupa,20′si(Biri Ülkemizde) Okyanusya,10′u Güney Amerika ve 3′ü Asya’da olmak üzere toplamda 187 konserlik bir turneyle(World Magnetic Tour)Death Magnetic albümünü tüm dünyaya tanıtmıştır.
Metallica, Türkiye’de biri 1993 yılında İnönü Stadı’nda, biri 1999 yılında Ali Sami Yen Stadı’nda ve diğeride yine 27 Temmuz 2008 tarihinde İstanbul’da Ali Sami Yen Stadyumu’nda,25 Haziran 2010 tarihinde olmak üzere 4 kez konser vermiştir.

LULU ft. Lou Reed (2011)

LULU, Metallica ve Lou Reed’in 2011 yılında yapılan ortaklaşa bir albümdür.30 Ekim 2011′de Avrupa’da,1 Kasım’da ise ABD’de yayınlanmıştır. Albümde vokalleri Lou Reed, back Vokaleri James Hetfield yapmıştır.Albümde Lou Reed spoken vokal yapmış ve bu albüm Heavy Metal tarihinde bir ilk olmuştur.

Grup Üyeleri

Güncel üyeler
James Hetfield – vokal, ritim gitar (1981′den beri)
Kirk Hammett – solo gitar , geri vokal (1983′ten beri)
Robert Trujillo – bas gitar, geri vokal (2003′ten beri)
Lars Ulrich – davul (1981′den beri)

Eski üyeler
Jason Curtis Newsted – bas gitar, geri vokal (1986–2001)
Clifford Lee Burton – bas gitar, geri vokal (1982–1986)
Dave Mustaine – solo gitar (1981–1983)
Ron McGovney – bas gitar, geri vokal (1981–1982)

Dönemsel üyeler
Lloyd Grant – solo gitar (“Hit the Lights”, 1981)
Yalnızca Metal Massacre derlemesinin birinci baskısında. Sonraki baskısında, şarkının Dave Mustaine’nin çalmış olduğu farklı bir versiyonu kullanılmıştır.
Bob Rock – bas gitar (St. Anger, 2003)

                          

Slayer

İlk albümleri Show No Mercy 1983 yılında Metal Blade Records tarafından piyasaya sürüldü. Bu albümle grup ilk hayranlarını edinmeye başladılar.
Bundan sonraki albümleri 1985 yılında çıkan Hell Awaits oldu. Müzikal anlamda Show No Mercy albümüne göre daha çok beğenilse de, şarkı sözleri genel olarak ” şiddet, şeytan, ölüm” etrafında toplanıyordu. Ayrıca bu albümle birlikte Dave Lombardo`nun ilerde en iyi davulculardan biri olacağını göstermeye başladığı da gerçektir.
1986 yılı grubun patlama yaptığı yıl oldu. Yapımcı Rick Rubin`in de yardımlarıyla o yıl piyasaya çıkan Reign in Blood thrash metal müzik tarihinin en önemli albümlerinden birisidir. Bu albümle birlikte Slayer da zirveye oturdu.
1988 yılında grup dördüncü albümleri South of Heaven`ı çıkarttı. Bir Judas Priest şarkısı olan “Dissident Aggressor” da bu albümde Slayer tarafından yorumlandı. Tom Araya`nın da şarkı sözlerine yardım etmesiyle birlikte sesine daha çok oturan parçaların hazırlanmasını sağladı. Lombardo`nun değerini anlayan grup bu albümde yine davulun sesini kısmadı.
1990 yılında çıkan melodik ve mistik bir albüm olan Seasons in the Abyss, Hannemanee King`in karşılıklı soloları, Lombardo`nun gittikçe etkileyen davulu, Tom Araya`nın da kendine güvenerek sesinin farklı hallerini göstermesi, hayranların gözünde bu albümün daha farklı bir yere oturmasını sağlamıştır.
Bu albümden sonra Dave Lombardo gruptan ayrılmıştır. Grup üyeleri Dave`i ilgisizlikle suçlarken, Dave kabahatli olmadığını diğer elemanların sürekli kendisine soğuk davrandığını söylemiştir. Daha sonra Slayer Paul Bostaph ile anlaştı ve 1996 yılına kadar birlikte devam ettiler.
1994 yılına gelindieinde ise grup yeni davulcusuyla birlikte albümlerini çıkarmaya hazırdı. Altıncı albüm Divine Intervention piyasaya çıktı. Bu albümün kaydı esnasına birçok ses teknisyeni çalışmıştır, bu da Slayer`ın artık daha profesyonel bir grup haline geldiğinin göstergesidir.
1996 yılında çeıkan Undisputed Attitude albümünde Slayer; DRI, Verbal Abuse gibi punk gruplarının şarkılarını yorumladı, ayrıca 3 tane yeni Slayer pareası da yer alıyordu.
Diabolus in Musica 1998 yılnda çıktı. 40 dakika 30 saniyelik bu kayıt, prodüktor Rick Rubin`in Slayer`la birlikte çalıştığı son albümdür.
2001 yılında God Hates Us All albümü çıkar. İlk kapağında, İncil`in üstünde kanlar içinde Slayer yazmaktadır. Şarkı sözlerinin de sert bulunması sonucu Kerry King, “bu albüm sadece kötü bir gün geçiren ve tanrının onu sevmediğini düşünen kulları içindir” diye açıklama yaptı.
2002 yılında Paul Bostaph guruptan ayrıldı ve Dave Lombardo geri döndü.

Kerry King.
Grup, 25 Temmuz 2006′da Christ Illusion`ı yayınladı.
Bunun ardından konserlere başlayan grup 2008 yılının İlkbaharında yeni albümün üstünde çalıştıgını açıkladı ve kısa bir süre sonra albümün ilk single Psychopathy Red yayınlandı. Ardından bekleyiş başladı. Slayer her zaman ki gibi albüm hakkında fazla yorum ve reklamda bulunmadı. Grup ilk olarak albümün çıkış tarihini 7 Temmuz olarak belirledi fakat sonra bu tarih Yazın sonuna daha sonra 3 Kasım’a ertelendi. Bu süre zarfında Hate Worldwide ve albümle aynı ismi taşıyan World Painted Blood singleları yayınlandı.Albümün piyasaya çıkmasından 2 hafta kadar önce albüm internete düştü.Tarz olarak Christ Illusion da ki kadar sert gitar tonları olmasa da vokali,riffleri,davulları ile klasik bir Slayer albümü denebilir. Albüm şu anda official sitelerinde satışa sunuldu. Siparişler alınıyor.

Şimdiki Üyeler
Tom Araya – vokal, bas gitar (1981′den beri)
Jeff Hanneman – gitar (1981′den beri)
Kerry King – gitar (1981′den beri)
Dave Lombardo – bateri (1981–1986, 1987–1992, 2001′den beri)

Eski Üyeler
Tony Scaglione – bateri (1986–1987)
Paul Bostaph – bateri (1992–1996, 1997–2001)
Jon Dette – bateri (1996–1997)

Diskografi

Stüdyo Albümleri
Show No Mercy (1983)
Hell Awaits (1985)
Reign in Blood (1986)
South of Heaven (1988)
Seasons in the Abyss (1990)
Divine Intervention (1994)
Undisputed Attitude (1996)
Diabolus in Musica (1998)
God Hates Us All (2001)
Christ Illusion (2006)
World Painted Blood (2009)

Konser Albümleri

Live Undead (1984)
Decade of Aggression (1991)

EP’ler

Haunting the Chapel (1984)
Eternal Pyre (2006)

Derlemeler

Soundtrack to the Apocalypse (2003)

                          

Kerry King Geçtiğimiz Günlerde Metal Hammer dergisine verdiği bir röportajda yeni albüm çalışmalara başladığını dile getirdi. Şuan için 3 şarkılık bir çalışma kaydettiklerini ve mola verdiklerini belirtti. ben Dave Lombardo çalışmalara başladığımızda Bize canlılık ve enerji getirdi. Verdiğimiz aradan sonra Jeff’inde bizle beraber çalışmalarda yer alacagınıda dile getirdi.

Ayrıca yeni albüm için Kerry “World Painted Blood” albümünün yapımcısı Rick Rubin ile tekrardan bir anlaşma yapacaklarınıda dile getirdi.

                          

Albüm 27 Şubat’ta Avrupa’da ve 28 Şubat’ta Kuzey Amerika’da Century Media Records aracılığı ile piyasalardaki yerini alıcak olan albümün kapak çalışmasında Danimarka’lı Frode Sylthe imzası bulunuyor.

                          

2 Yılda bir çok yeni / eski albümü derleyip toplayıp piyasaya süren ANATHEMA Nisan ayın’da yeni bir albüm piyasaya sürmeye hazırlanıyor. Grup yeni albüm ismini “Weather Systems” olarak belirledi. albüm liverpool’da Christer-André Cederberg tarafından üstlendi.
“Weather Systems” şarkı listesi:
01. Untouchable, Part 1
02. Untouchable, Part 2
03. The Gathering Of The Clouds
04. Lightning Song
05. Sunlight
06. The Storm Before The Calm
07. The Beginning And The End
08. The Lost Child
09. Internal Landscapes

“Weather Systems” Albüm kapağı Şu şekilde.

                          

“Phantom Antichrist” Sibgle Kapak;

                          

Grubun yeni albümünü (THE BLACK DAHLIA MURDER, WHITECHAPEL, DEVILDRIVER, TRIVIUM) gibi isimlerle çalışan Mark Lewis üstlenmiş. Grup daha önce basına verdiği röportajlarda Önceki albümlerinden daha hızlı ve daha sert bir albüm olacağınıda vurguladı.